De oude kaart
“Ik denk dat we voor
koninginnedag kampioen zijn!” Ja, Michaël heeft er zin in vandaag en ook Bert K.
voert in Leentje weer het hoogste woord: “Nee, ik kan het op mijn verjaardag
niet te laat maken, want de volgende ochtend moet ik om 7 uur bij de schmink
zitten; ik treed weer op als zwarte piet en de kegel piet die kennen ze niet.
Voor je het weet zegt zo’n kind tegen je dat je net zoals haar vader ruikt!”
Hoewel we pas over een week Feyenoord op visite krijgen is die wedstrijd al hét
gesprek van de dag: “Leentje gaat 2 uur eerder open, zodat we eerst kunnen
ontbijten en daarna naar de ArenA.” En terwijl we met Jeanet het menu doornemen:
“Ik neem wel zalm en champagne mee!”, is het de hoogste tijd om de metro op te
zoeken: “Woensdag was het wel lachen met die Schotten, toen ze merkten dat de
metro niet reed gingen ze gewoon over het spoor lopen!” Gelukkig heeft het GVB
het vandaag beter voor elkaar en we gaan zowaar op tijd komen, totdat we bij de
poort zijn en Michaël per abuis z’n seizoenkaart van het vorige seizoen bij zich
heeft. Wij naar binnen en hij naar de supportersdesk. Als we op onze plekken
zitten genieten we van een ouderwetse zondagse rust; het sfeervak houdt een
actie en zal pas na een kwartier het stadion betreden: “Lekker rustig zonder die
gasten.” “We kunnen wel een weddenschap aangaan wie er eerder binnen is, het
sfeervak of Michaël.” Terwijl de wedstrijd ook rustig begint vragen we ons af of
de heren van 410 op de omloop naar de monitoren kijken: “Of hebben ze die toen
met een Kliko ook stuk gegooid?” “Nou, ze missen helemaal niets, ik denk dat ik
voortaan ook een kwartier later kom.” Als het sfeervak dan eindelijk vol zit
scoort Heerenveen: “Een echte AJAX goal, corner van Knoppert naar C’est Sibon.”
“Ook wel fideel van ze om te wachten met scoren totdat iedereen zit!” Maar dat
laatste is niet helemaal waar, want onze Michaël is er nog steeds niet, dus Bert
gaat maar eens met de hospitality desk bellen: “U heeft daar niemand meer staan?
Dan zullen we hem zo meteen wel zien.” Maar we kunnen blijven wachten, onze
vriend is in geen velden of wegen te bekennen: “Misschien hebben ze ‘m wel in
een skybox gezet, lekker glaasje champagne en kaviaar er bij.” Ondertussen
kabbelt de wedstrijd voort en scoort Sneijder na een half uur: “Hij is de enige
die niet om een penalty zeurt, bravo!” Vrijwel direct daarna scoort AJAX weer en
kunnen we met een goed gevoel de rust in. In de tweede helft hebben we nog
steeds geen Michaël mogen aanschouwen en beginnen we te vrezen dat hij al ruim
en breed weer bij Leentje zit, hetgeen ook waar blijkt te zijn: “Ja, ik heb een
laatje waar al die kaarten in liggen, maar dat ga ik morgen maar eens goed
opruimen.” Volgende week de ontbijtwedstrijd, maar eerst maar eens van Milan
winnen!


